3.2 Wielkie przyspieszenie

1. W tym ćwiczeniu uczestnicy muszą siedzieć w pomieszczeniu np. szkolnym (w rzędach). W przypadku, gdy uczestnicy siedzą w kręgu, poproś ich, aby ustawili swoje krzesła tak jak w klasie (rzędy obok siebie ORAZ przed sobą). 
2. Wyjaśnij uczestnikom, że zasymulujesz teraz wzrost liniowy. Dlatego pierwszy uczeń powinien wstać i klepnąć uczestnika obok siebie w ramię. Po klepnięciu w ramię, ten i każdy następny uczestnik wstaje i klepie następną osobę, aż cała grupa wstanie. W międzyczasie odmierzaj grupie czas. 
3. Powiedz grupie, jak długo trwała symulacja wzrostu liniowego. 
4. Wyjaśnij uczestnikom, że teraz grupa zasymuluje wzrost wykładniczy. Poinformuj, że uczestnik znajdujący się w środku środkowego rzędu (tj. uczestnik ‘najbardziej w środku’) powinien wstać i klepnąć dwóch innych uczestników w ich ramiona. Te dwie osoby i wszyscy pozostali uczestnicy kontynuują proces wstając i klepiąc dwóch kolejnych uczestników, aż wstaną wszyscy.
5. Poproś uczestników, aby zgadli, ile czasu zajmie grupie, zanim wszyscy uczestnicy wstaną. 
6. Przeprowadź ćwiczenie symulujące wzrost wykładniczy (symulacja jest tylko przybliżeniem wzrostu wykładniczego, jest nieco wolniejsza niż faktyczny wzrost wykładniczy).
7. Wniosek: Ilekroć mówimy o tym, jak bardzo szybko rozwija się gospodarka (w punktach procentowych), mówimy o wzroście wykładniczym. Dzieje się tak dlatego, że podstawa, na bazie której obliczany jest wzrost nie jest niezmienna (jak w przypadku wzrostu liniowego), ale rośnie z roku na rok. Ta rosnąca podstawa generuje zupełnie inną dynamikę niż w przypadku wzrostu liniowego.

Wyzwania, które mogą się pojawić: Jeżeli uczestnicy siedzą bardzo daleko od siebie i nie mogą się nawzajem dosięgnąć, symulacja może nie przebiegać płynnie lub przynajmniej wolniej. 

Uwaga: Jeżeli uczestnicy mają przed sobą stoliki z butelkami wody, laptopami itp., ostrzeż ich, aby uważali na swoje przedmioty, gdy będą wstawać, aby nie spadły.