Ćwiczenie 2: Quiz o wartości

Przegląd

Zadanie jest przeznaczone dla studentów, aby zrozumieli różnice pomiędzy teoriami wartości wyjaśnionymi w tym rozdziale. Ponieważ pojęcia te mogą być mylące, sugeruje się, aby przed quizem przedstawić krótkie podsumowanie tego tematu.

Cele

– ugruntować pojęcia wyjaśnione wokół teorii wartości i jej związku z pracą

Materiały i czas

Nie są potrzebne żadne materiały. Proponujemy skorzystać z platformy online, takiej jak myquiz.org (za darmo do 25 uczniów). Czas może być dostosowany od 30 minut do godziny.

Wielkość grupy

Indywidualnie

Instrukcje dla trenerów

1. Prowadzący powinni przekazać studentom link do quizu, który należy wcześniej przygotować.

2. Prowadzący odczytuje pytania dla każdej rundy (patrz Pytania do quizu poniżej) i może wstrzymać zajęcia, jeśli uczniowie mają jakieś pytania.

3. Po zakończeniu quizu prowadzący może sprawdzić, kto jest zwycięzcą i wręczyć uczniowi nagrodę (może być symboliczna!). Ta część zajęć powinna zająć łącznie od 20 do 30 minut.

Pytania

1. Pierwszym autorem, który powiązał wartość towarów z pracą był:
   1. Marks
   2. Adam Smith
   3. David Ricardo
2. Dla Riccardo podstawowym regulatorem cen jest…
   1. Czas pracy potrzebny do wyprodukowania danego towaru
   2. Wartość wymiany
   3. Wynagrodzenie pracowników
3. Głównym dodatkiem Ricardo do teorii wartości Smitha jest…
   1. Lepsze określenie „czasu pracy“.
   2. Że płace są jak cena każdego innego towaru, podlega stałym wahaniom.
   3. Aktualizacja “społeczeństwa pierwotnego
4. Mimo różnic, Smith i Ricardo zgadzali się w tym, że:
   1. wymiana towarów następuje wtedy, gdy popyt i cena oferty są zbieżne
   2. zwiększenie wynagrodzeń i świadczeń nasępuje zgodnie z cenami na rynku
   3. tylko i wyłącznie praca ma zdolność do “tworzenia” wartości
5. Zasadnicze różnice między klasykami a Marksem w teoriach wartości to:
   1. Różnica między pracą abstrakcyjną a pracą konkretną
   2. Wartość i wartość wymienna to nie to samo
   3. Oba powyższe
6. Według Marksa „wartość towaru zmienia się proporcjonalnie do nakładu pracy i odwrotnie proporcjonalnie do zdolności produkcyjnej zainwestowanej w niego pracy“.
   1. Prawdziwe
   2. Fałszywy
7. Marksowska teza “niezbędny czas pracy stanowi regulator cen i zysku” jest analogiczna do Smitha:
   1. Teorii cen
   2. Teorii niewidzialnej ręki
   3. Obu powyższych
8. Marks zdefiniował wartość nadwyżkową jako…
   1. Różnica między całkowitym czasem pracy a czasem potrzebnym do odtworzenia zdolności pracowników do pracy
   2. Różnica między pracą nieodpłatną a pracą nadwyżkową
   3. Żadne z powyższych
9. Szkołą, której przyszło zastąpić teorię wartości pracy teorią użyteczności, była:
   1. Neoklasyczna
   2. Keynesowska
   3. Marginalistyczna
10. Główny powód porzucenia teorii wartości pracy to:
    1. Chęć odróżnienia od marksizmu
    2. Pojęcie to budziło niezadowolenie establishmentu, gdyż prowadziło do “niebezpiecznych wniosków” w kwestii redystrybucji społecznej.
    3. Oba powyższe
11. Dla marginalistów, wartość towaru jest określona przez jego użyteczność, która odnosi się do satysfakcji z konsumpcji dobra.
    1. Prawda
    2. Fałsz
12. Główny wkład teorii wartości Marshalla to:
    1. Koncepcja użyteczności krańcowej
    2. Koncepcja poświęcenia pracy i poświęcenia oczekiwania
    3. Odrzucenie prawa wartości

Uwaga: jeśli prowadzący uzna, że ćwiczenie jest zbyt trudne dla słuchaczy, sugeruje się, by zamiast używać narzędzia MyQuiz online, przeprowadzić je jako ćwiczenie offline (ponieważ jest to w zasadzie ćwiczenie jednokrotnego wyboru). W tym przypadku, studenci nie będą pod presją czasu narzędzia online i będą mogli mieć obok siebie informacje zawarte w tym rozdziale, aby szukać w nich odpowiedzi.

Zadanie 3: prawda czy fałsz

Przegląd i cele

Ćwiczenie ma na celu zrozumienie przez uczestników różnic pomiędzy teoriami szkoły neoklasycznej i szkoły keynesowskiej.

Materiały i czas

Zachęcamy prowadzącego do wypisania stwierdzeń na tablicy lub w prezentacji PPT, aby uczniowie mieli je widoczne podczas całego ćwiczenia.

Wielkość grupy

Można je przeprowadzić w grupach lub indywidualnie. Ćwiczenie może trwać 20/30 minut, a po nim najlepiej jest przeprowadzić dyskusję.

Instrukcje dla trenerów

1. W zależności od liczby osób prowadzący powinien zdecydować, jak podzielić grupę.

2. Prowadzący przedstawia uczniom stwierdzenia, które należy określić jako prawdziwe lub fałszywe i daje im 15 minut na zastanowienie się/dyskusję w grupach.

3. Na koniec każda grupa podzieliła się swoimi wynikami, uzasadniając tylko stwierdzenia Fałsz.

4. Prowadzący może zdecydować, że albo ujawni wynik dla każdego stwierdzenia w tym czasie, albo na koniec ćwiczenia. Ponownie, w każdym przypadku, zachęca się do dyskusji.

5. Prowadzący może wybrać z poniższej listy liczbę P/F do przeanalizowania w zależności od czasu, jakim dysponuje grupa, oraz od tego, jak trudne było to zadanie.

Oświadczenia

1. W teorii neoklasycznej istnieje automatyczna i magnetyczna tendencja, która popycha system do równowagi i nie spoczywa, dopóki nie osiągnie tego stanu (P)

2. Krzywa podaży jest przedstawieniem decyzji podejmowanej przez pracowników pomiędzy użytecznością zgłaszaną przez wynagrodzenie uzyskiwane za pracę a użytecznością zapewnianą przez wypoczynek i ma ona nachylenie w dół (F: pierwsza część jest prawdziwa, ale krzywa ma nachylenie w górę)

3. W teorii neoklasycznej rynek pracy automatycznie prowadzi do pełnego zatrudnienia przy płacy, która równoważy popyt i podaż (P).

4. W teorii neoklasycznej bezrobocie jest dobrowolne i można je rozwiązać przez zwiększenie popytu na pracę (F: pierwsza część jest prawdziwa, ale nie można go rozwiązać przez zwiększenie popytu, jedynym sposobem rozwiązania bezrobocia dla tej teorii jest obniżenie płac).

5. W teorii neoklasycznej gospodarka jest zawsze w warunkach pełnego zatrudnienia, a sztywność płac jest przyczyną bezrobocia (P)

6. W teorii keynesowskiej bezrobocie może być również sytuacją równowagi, która może być stabilna w czasie, ale pracownicy mogą obniżyć swoje płace, aby wrócić do równowagi (F: pierwsza część prawdziwa, druga część fałszywa: pracownicy nie mogą zmniejszyć bezrobocia, ponieważ nie mogą obniżyć płac realnych)

7. W przeciwieństwie do prawa Saya, dla Keynesa każdy wzrost produkcji i dochodu nie zawsze zwiększa popyt, ponieważ ten ostatni wprowadza rozróżnienie między popytem konsumpcyjnym a inwestycyjnym. (P)

8. W teorii keynesowskiej, jeśli popyt inwestycyjny jest duży, to wielkość zatrudnienia w stanie równowagi może być niższa od wymaganej dla zagwarantowania pełnego zatrudnienia (F: dokładnie odwrotnie, jeśli popyt inwestycyjny jest mały i niewystarczający, to może prowadzić do bezrobocia)

9. W teorii keynesowskiej inwestycje muszą zawsze “wypełnić lukę” między kosztami dowolnego poziomu produkcji (podaż globalna) a popytem konsumpcyjnym, zawsze niższym (P)

10. W teorii keynesowskiej przyczyną bezrobocia jest słaby popyt, a dokładniej słaby popyt konsumpcyjny (F: to słaby popyt inwestycyjny)

11. W teorii keynesowskiej egzogeniczne interwencje rynkowe (ze strony państwa) nie są negatywne, ale są niezbędne do osiągnięcia pełnego zatrudnienia (P)

Ćwiczenie 4: grupowanie

Przegląd i cele

Ćwiczenie ma na celu powiązanie najistotniejszych autorów i uczonych z każdą szkołą myśli ekonomicznej wyjaśnioną w tym rozdziale. Dodaje również rozróżnienie pomiędzy ortodoksyjnymi i heterodoksyjnymi liniami ekonomicznymi, aby uczniowie mogli zrozumieć stanowiska każdej linii argumentacyjnej.

Materiały i czas

Prowadzący może wykorzystać platformę internetową, taką jak Miro.com, do przeprowadzenia ćwiczenia lub zrobić to w trybie offline, drukując i wycinając formularze udostępnione poniżej.

Wielkość grupy

Można je przeprowadzić w grupach lub indywidualnie. Czynność ta zajmie 20/30 min.

Instrukcje dla trenerów

1. W zależności od liczby osób prowadzący powinien zdecydować, jak podzielić grupę lub czy wykonać ćwiczenie indywidualnie.

2. Prowadzący przedstawia różne szkoły w sposób niezorganizowany (rysunek 1) i prosi uczniów o ułożenie ich w kolejności, jaką uznają za stosowną (można zasugerować, aby kierować się orientacją historyczną podaną w rozdziale). Prowadzący może zapytać, które szkoły wydają się należeć bardziej do heterodoksyjnej lub ortodoksyjnej linii ekonomii na podstawie ogólnej wiedzy uczniów.

3. Po ułożeniu przez uczniów poszczególnych szkół mają oni za zadanie zlokalizować nazwiska autorów wokół każdej ze szkół, do której należą.

4. Ponieważ jest to ćwiczenie mające na celu stymulowanie połączeń, nie ma dobrych ani złych odpowiedzi. Niemniej jednak to, co jest pokazane na rysunku 2, jest najbliższe temu, co jest uważane za konwencję. Ponownie, w każdym przypadku, zachęca się do dyskusji.

Rysunki

Rysunek 1. Szkoły niepogrupowane

Rysunek 2. Wynik końcowy